Co to jest peklosól i dlaczego tak pojawia się przy domowym wyrobie wędlin, szynek, kiełbas czy mięs do wędzenia? To jedno z tych pytań, które warto zadać zanim mięso trafi do solanki, marynaty albo wędzarni. Peklosól wygląda podobnie do zwykłej soli, ale jej zadanie jest inne. Nie służy do dosalania zupy ani przyprawiania jajecznicy. To mieszanka przygotowana do peklowania mięsa – procesu, który ma wpływ na trwałość, kolor, smak, bezpieczeństwo i końcową jakość wyrobów mięsnych.
W praktyce peklosól jest jednym z najważniejszych składników w tradycyjnym i domowym wędliniarstwie. Dzięki niej mięso nie szarzeje tak łatwo, dłużej zachowuje świeżość, zyskuje charakterystyczną różową barwę i jest lepiej zabezpieczone przed rozwojem niebezpiecznych drobnoustrojów. Najważniejsze jest jednak to, aby używać jej świadomie – zgodnie z przeznaczeniem, w odpowiednich proporcjach i wyłącznie do peklowania.
Spis treści
- Co to jest peklosól?
- Co zawiera peklosól? Skład i rola azotynu sodu
- Czym się różni peklosól od soli? Podobieństwa i kluczowe różnice
- Co to jest sól peklowa? Nazwy, zastosowanie i sens peklowania
- Jak sól do peklowania działa w mięsie?
- Skład peklosoli – tabela najważniejszych informacji
- Co to jest peklosól w praktyce domowego wędliniarstwa?
- Co zawiera peklosól i dlaczego nie jest zwykłą przyprawą?
- Peklosól przy peklowaniu na sucho i mokro
- Sól do peklowania – bezpieczeństwo, przechowywanie i najczęstsze błędy
- FAQ – najczęściej zadawane pytania o peklosól
Co to jest peklosól?
Peklosól to sól peklująca, czyli mieszanka soli kuchennej z dodatkiem azotynu sodu. Najczęściej składa się w około 99-99,5% z soli kuchennej oraz w około 0,5-1% z azotynu sodu. Właśnie ten niewielki dodatek sprawia, że peklosól działa inaczej niż zwykła sól spożywcza.
Peklosól jest używana głównie do konserwowania mięsa. Stosuje się ją przy produkcji domowych wędlin, kiełbas, szynek, baleronów, boczków, mięs do pieczenia, mięs do wędzenia, a także do przygotowywania zalew solankowych i marynat. Jej zadaniem jest nie tylko nadanie słonego smaku. Dużo ważniejsze są funkcje technologiczne – ochrona mięsa przed psuciem, ograniczenie rozwoju bakterii, utrwalenie różowej barwy i wpływ na charakterystyczny smak wyrobów peklowanych.
Warto od razu podkreślić jedną rzecz. Peklosól nie jest zwykłą solą do kuchennego użycia. Nie należy jej stosować do bezpośredniego spożycia, posypywania potraw, dosalania obiadu ani zastępowania soli kuchennej na co dzień. To produkt przeznaczony do konkretnego procesu – peklowania.
Dobrej jakości peklosól powinna mieć kontrolowany skład, odpowiednią strukturę, właściwe proporcje składników oraz przeznaczenie jasno określone przez producenta. W przypadku soli peklującej dostępnej w ofercie Solpack PRO mowa o azotynowej soli peklującej dostarczonej przez Grupę Ciech S.A., wytwarzanej na bazie soli warzonej i przeznaczonej do stosowania jako środek konserwujący do mięsa oraz wędlin.
Co zawiera peklosól? Skład i rola azotynu sodu
Skład peklosoli jest prosty. Podstawą jest sól kuchenna, czyli chlorek sodu. Drugim składnikiem jest azotyn sodu. To właśnie on odpowiada za znaczną część działania peklującego, szczególnie za hamowanie rozwoju niepożądanych drobnoustrojów oraz utrwalanie barwy mięsa.
W praktyce najczęściej spotykany skład peklosoli wygląda następująco – około 99-99,5% soli kuchennej oraz około 0,5-1% azotynu sodu. W produktach przeznaczonych do zastosowań domowych stosuje się bezpieczne i kontrolowane proporcje, dzięki czemu użytkownik nie musi samodzielnie odmierzać azotynu sodu. To ważne, bo azotyn sodu jest składnikiem skutecznym, ale wymagającym dokładności. Peklosól rozwiązuje ten problem przez gotową, równomierną mieszankę.
Azotyn sodu pełni kilka funkcji. Po pierwsze, ogranicza rozwój bakterii, w tym tych szczególnie niebezpiecznych dla człowieka. W źródłach dotyczących soli peklującej często wymienia się między innymi bakterie Clostridium botulinum, które mogą wywoływać botulizm, czyli zatrucie jadem kiełbasianym. Wspomina się także o gronkowcu złocistym oraz bakteriach gnilnych i chorobotwórczych. Po drugie, azotyn sodu pomaga utrwalić różową barwę mięsa. Bez niego mięso po obróbce cieplnej mogłoby stać się szarawe, mniej apetyczne i mniej charakterystyczne dla tradycyjnych wyrobów wędliniarskich. Po trzecie, peklosól wpływa na smak i zapach gotowego produktu. Nie chodzi wyłącznie o słoność. Dobrze zapeklowane mięso ma specyficzny profil smakowy, który kojarzy się z szynką, wędzonką, kiełbasą i domowymi wyrobami mięsnymi. To efekt połączenia soli, procesu dojrzewania mięsa, czasu, temperatury, ewentualnego wędzenia i późniejszej obróbki.
W ofercie Solpack PRO dostępne są również inne produkty solne, ale trzeba dobrze dobrać je do zastosowania. Sól drogowa, przemysłowa, kuchenna, warzona czy specjalistyczna ma zupełnie inne przeznaczenie. Przy mięsie liczy się produkt spożywczy przeznaczony do peklowania, z odpowiednim składem i jasną informacją, że jest to azotynowa sól peklująca.
W starszych metodach peklowania można spotkać informacje o saletrze, czyli azotanach sodu lub potasu. Dawniej używano ich częściej, ale współczesne mieszanki peklujące najczęściej bazują na azotynie sodu. W różnych częściach świata stosowano różne dodatki – przykładowo saletra potasowa była znana jako indyjska, a azotan sodu jako chilijska. Dziś jednak w domowym i przemysłowym wędliniarstwie liczy się przede wszystkim skład produktu dopuszczonego do konkretnego zastosowania i jego właściwe dawkowanie.
Czym się różni peklosól od soli? Podobieństwa i kluczowe różnice
Czym się różni peklosól od soli? Na pierwszy rzut oka różnica może wydawać się niewielka, bo w obu przypadkach głównym składnikiem jest sól. W praktyce to jednak dwa różne produkty o innym zastosowaniu.
Zwykła sól kuchenna służy do przyprawiania potraw, gotowania, pieczenia, przygotowywania zalew i codziennego użycia kulinarnego. Peklosól służy do peklowania mięsa.
Najważniejsza różnica to dodatek azotynu sodu. Zwykła sól może wyciągać wodę z mięsa, nadawać słony smak i w pewnym stopniu ograniczać rozwój drobnoustrojów. Peklosól działa szerzej. Oprócz zasolenia mięsa wspiera ochronę przed bakteriami, utrwala barwę i pomaga uzyskać efekt typowy dla wyrobów peklowanych. Dlatego nie jest po prostu „mocniejszą solą”, lecz mieszanką technologiczną do konkretnego procesu.
Druga różnica dotyczy bezpieczeństwa użycia. Zwykłą sól można stosować bezpośrednio do potraw. Peklosoli nie. Nie powinno się nią posypywać kanapek, zupy, ziemniaków, jajek ani gotowych dań. Produkt nie jest przeznaczony do bezpośredniego spożycia przez ludzi. Ma być używany jako składnik procesu peklowania, zgodnie z zaleceniami producenta i recepturą.
Trzecia różnica dotyczy efektu końcowego. Mięso przygotowane wyłącznie na zwykłej soli może być słone i częściowo odwodnione, ale nie uzyska takiej samej barwy, trwałości i profilu smakowego jak mięso peklowane. Peklosól zapobiega szarzeniu mięsa i pomaga utrwalić kolor kojarzony z szynką, kiełbasą czy wędzonkami.
| Cecha | Zwykła sól kuchenna | Peklosól |
| Główny składnik | Chlorek sodu | Chlorek sodu |
| Dodatek konserwujący | Zwykle brak azotynu sodu | Azotyn sodu w kontrolowanej ilości |
| Zastosowanie | Codzienne gotowanie i przyprawianie | Peklowanie mięsa i wędlin |
| Bezpośrednie spożycie | Tak, zgodnie z normalnym użyciem soli | Nie, produkt nie jest do bezpośredniego spożycia |
| Wpływ na barwę mięsa | Ograniczony | Utrwala różową barwę |
| Ochrona przed bakteriami | Słabsza | Silniejsza, szczególnie w procesie peklowania |
| Typowe użycie | Zupy, sosy, pieczywo, potrawy | Szynki, kiełbasy, boczek, dziczyzna, zalewy solankowe |
Co to jest sól peklowa? Nazwy, zastosowanie i sens peklowania
Co to jest sól peklowa? To inna nazwa peklosoli. W języku potocznym i branżowym można spotkać kilka określeń – sól peklowa, sól peklująca, azotynowa sól peklująca, sól do peklowania, peklosól. Wszystkie odnoszą się do produktu używanego do konserwowania mięsa, choć przy zakupie zawsze należy sprawdzić konkretny skład i przeznaczenie.
Peklowanie mięsa jest procesem znanym od wieków. Dawniej stosowano głównie sól, saletrę i różne metody przechowywania, które miały zabezpieczyć mięso na dłużej. Dziś technologia jest bardziej kontrolowana. Zamiast samodzielnego mieszania składników coraz częściej używa się gotowej soli peklującej, w której proporcje są dobrane w sposób przewidywalny i bezpieczny.
Sens peklowania jest prosty – mięso ma zostać zakonserwowane, nabrać odpowiedniego smaku, koloru i struktury. Proces polega na działaniu soli oraz składnika peklującego na tkankę mięsną. Może odbywać się na sucho, kiedy mieszankę wciera się bezpośrednio w mięso, albo na mokro, kiedy mięso trafia do solanki, czyli roztworu peklosoli i wody. Czas peklowania zależy od rodzaju mięsa, wielkości kawałka, receptury, metody i oczekiwanego efektu. Peklowanie na mokro może trwać nawet kilka dni, a temperatura procesu często mieści się w zakresie około 4-10°C. To ważne, bo peklowanie nie polega na zostawieniu mięsa w dowolnych warunkach. Temperatura, higiena, świeżość mięsa i odpowiednie stężenie solanki mają duże znaczenie dla bezpieczeństwa.
Sól peklowa jest szczególnie ważna przy wyrobach, które będą wędzone, parzone, suszone, dojrzewające albo dłużej przechowywane. Nie oznacza to jednak, że sama peklosól naprawi błędy technologiczne. Jeśli mięso jest nieświeże, źle przechowywane albo przygotowywane w niehigienicznych warunkach, peklowanie nie rozwiąże problemu. To proces zabezpieczający świeży surowiec, a nie sposób na ratowanie produktu złej jakości.
Jak sól do peklowania działa w mięsie?
Sól do peklowania działa na mięso kilkoma drogami jednocześnie. Po pierwsze, sól wpływa na ilość dostępnej wody. Im mniej wody mogą wykorzystać mikroorganizmy, tym trudniej rozwijają się w produkcie. To jedna z podstaw konserwowania żywności solą. Po drugie, azotyn sodu hamuje rozwój wybranych bakterii, w tym niebezpiecznych drobnoustrojów odpowiedzialnych za zatrucia pokarmowe. Po trzecie, peklosól wpływa na kolor i smak.
W przypadku mięsa szczególnie istotna jest ochrona przed bakteriami Clostridium botulinum. To bakterie, które mogą wytwarzać toksynę botulinową, znaną jako jad kiełbasiany. Dlatego w wyrobach mięsnych, zwłaszcza przygotowywanych w warunkach ograniczonego dostępu tlenu, stosowanie odpowiednich środków konserwujących i przestrzeganie procesu technologicznego ma znaczenie praktyczne, a nie tylko estetyczne.
Peklosól pomaga także utrwalić różową barwę mięsa. Bez peklowania mięso po obróbce cieplnej często staje się szare. Nie musi to automatycznie oznaczać, że jest złe, ale w przypadku tradycyjnej szynki, kiełbasy czy wędzonki taki efekt byłby odbierany jako mniej atrakcyjny. Peklowanie pozwala uzyskać wygląd, który konsumenci kojarzą z dobrej jakości wyrobem mięsnym.
Wpływ peklosoli na strukturę również ma znaczenie. Mięso po peklowaniu może być bardziej zwarte, równiej przyprawione i lepiej przygotowane do dalszej obróbki. Przy odpowiednio poprowadzonym procesie peklowania solanka przenika do środka kawałka mięsa, a nie zostaje wyłącznie na powierzchni. Dlatego czas peklowania i rozmiar porcji mięsa są ze sobą powiązane.
W praktyce sól do peklowania spełnia cztery główne funkcje:
- konserwuje mięso – ogranicza rozwój bakterii gnilnych i chorobotwórczych, w tym bakterii Clostridium botulinum,
- utrwala kolor – pomaga zachować różową barwę mięsa po obróbce,
- wpływa na smak – nadaje wyrobom charakterystyczny smak kojarzony z wędlinami i wędzonkami,
- wspiera strukturę – pomaga przygotować mięso do dalszej obróbki, w tym wędzenia, parzenia lub pieczenia.
Co to jest peklosól w praktyce domowego wędliniarstwa?
Co to jest peklosól dla osoby, która robi domową szynkę albo kiełbasę? To składnik, którego nie warto traktować intuicyjnie. Wiele błędów bierze się z założenia, że skoro produkt wygląda jak sól, można używać go podobnie. To nieprawda. Peklosól jest składnikiem technologicznym. Ma konkretne zadanie, konkretny skład i konkretne ograniczenia.
W domowym wędliniarstwie peklosól pojawia się przede wszystkim przy szynkach, boczkach, karkówkach, baleronach, polędwicach, kiełbasach i mięsie przeznaczonym do wędzenia. Stosuje się ją również do dziczyzny oraz mięsa wołowego i wieprzowego.
Peklowanie może być jednym z etapów dłuższego procesu. Najpierw mięso powinno zostać oczyszczone i przygotowane. Potem trafia do mieszanki peklującej albo solanki. Następnie wymaga czasu, odpowiedniej temperatury i kontroli. Dopiero później można przejść do dalszych etapów – osuszania, wędzenia, parzenia, pieczenia albo dojrzewania, zależnie od receptury.
Warto pamiętać, że peklosól nie jest dodatkiem „dla koloru”. Podstawowa funkcja produktu jest bardziej znacząca – chodzi o konserwację i ograniczenie ryzyka mikrobiologicznego. Dlatego w procesie peklowania nie należy skracać czasu, zmieniać proporcji bez wiedzy ani przechowywać mięsa w przypadkowych warunkach.
Dla osób zaczynających przygodę z domowymi wyrobami najlepszym podejściem jest korzystanie z receptur, które podają dokładną ilość peklosoli na kilogram mięsa lub na litr wody. Dzięki temu łatwiej uniknąć dwóch skrajnych błędów – zbyt małej ilości, która może nie dać oczekiwanego efektu, oraz zbyt dużej ilości, która pogorszy smak i może być niebezpieczna.
Co zawiera peklosól i dlaczego nie jest zwykłą przyprawą?
Co zawiera peklosól, że nie należy używać jej jak zwykłej przyprawy? Odpowiedź jest prosta – azotyn sodu. W kontrolowanych ilościach i w procesie peklowania pełni pożyteczną funkcję. Poza tym kontekstem nie powinien trafiać do potraw przypadkowo.
To właśnie dlatego na opisach soli peklującej pojawia się informacja, że wyrób nie jest przeznaczony do bezpośredniego spożycia przez ludzi. Podobnie jak drożdże, żelatyna, pektyna, ocet spirytusowy czy środki technologiczne używane w przetwórstwie mają swoje konkretne zastosowania, tak peklosól ma być stosowana do peklowania, a nie jako sól stołowa.
Z tego powodu peklosól powinna być przechowywana osobno, czytelnie opisana i trzymana z dala od zwykłej soli kuchennej. W domowej kuchni bardzo łatwo o pomyłkę, jeśli oba produkty znajdują się w podobnych pojemnikach. Najbezpieczniej zostawić peklosól w oryginalnym opakowaniu albo w pojemniku z wyraźnym oznaczeniem.
Peklowanie na sucho i mokro
W peklowaniu na sucho mieszankę wciera się w mięso. Sól działa bezpośrednio na powierzchnię, stopniowo wyciąga wodę i przenika do wnętrza. W peklowaniu na mokro mięso zanurza się w roztworze wody i peklosoli. Solanka ma dotrzeć do środka mięsa w sposób równomierny.
Przy domowych wędzonkach, szynkach i kiełbasach peklosól jest często uznawana za składnik konieczny. Szczególnie tam, gdzie mięso będzie przechowywane dłużej, wędzone, parzone albo przygotowywane w większych kawałkach.
Peklowanie na mokro bywa wygodne przy dużych kawałkach mięsa, ponieważ solanka otacza produkt ze wszystkich stron. Trzeba jednak pamiętać o temperaturze. Peklowanie odbywa się zwykle w chłodnych warunkach, często w zakresie 4-10°C. Zbyt wysoka temperatura sprzyja rozwojowi drobnoustrojów i może zepsuć cały proces.
Peklowanie na sucho jest bardziej skoncentrowane. Często stosuje się je przy boczku, mniejszych kawałkach mięsa albo tam, gdzie receptura zakłada mniejszą ilość wody. Wymaga dokładnego rozprowadzenia mieszanki i kontroli czasu. Nie można zakładać, że większa ilość peklosoli automatycznie da lepszy efekt. W peklowaniu więcej nie znaczy lepiej. Liczy się proporcja.
| Metoda | Na czym polega? | Kiedy się ją stosuje? | Co daje peklosól? |
| Peklowanie na sucho | Peklosól wciera się w mięso | Boczek, mniejsze kawałki, wybrane wyroby dojrzewające lub wędzone | Zasolenie, konserwacja, utrwalenie barwy |
| Peklowanie na mokro | Mięso zanurza się w solance | Szynki, większe kawałki mięsa, mięsa do parzenia i wędzenia | Równomierne peklowanie, ochrona mikrobiologiczna, kolor i smak |
| Marynata z peklosolą | Peklosól łączy się z wodą i dodatkami | Wybrane mięsa, zalewy solankowe, receptury domowe | Przyprawienie, konserwacja i przygotowanie mięsa do obróbki |
Sól do peklowania – bezpieczeństwo, przechowywanie i najczęstsze błędy
Sól do peklowania jest bezpieczna wtedy, gdy stosuje się ją zgodnie z przeznaczeniem. Największe problemy zaczynają się wtedy, gdy ktoś traktuje ją jak zwykłą sól, używa bez receptury albo przechowuje w sposób, który zwiększa ryzyko pomyłki. W domowej kuchni trzeba myśleć praktycznie. Jeśli peklosól stoi obok soli kuchennej w podobnym słoiku, błąd jest tylko kwestią czasu.
Produkt należy przechowywać w suchych pomieszczeniach. Wilgoć może wpływać na strukturę soli, powodować zbrylanie i pogarszać wygodę użycia. Opakowanie powinno być szczelnie zamknięte. Dobrą praktyką jest też trzymanie peklosoli poza zasięgiem dzieci oraz z dala od produktów używanych do codziennego gotowania.
Najczęstsze błędy przy używaniu peklosoli wynikają nie z samego produktu, ale z braku kontroli procesu:
- używanie peklosoli do bezpośredniego przyprawiania potraw zamiast wyłącznie do peklowania,
- brak dokładnego odmierzania ilości mieszanki w stosunku do masy mięsa lub ilości wody,
- peklowanie mięsa nieświeżego, źle przechowywanego albo przygotowanego w niehigienicznych warunkach,
- prowadzenie procesu w zbyt wysokiej temperaturze lub przez przypadkowy czas,
- mylenie peklosoli ze zwykłą solą kuchenną przez brak oznaczenia pojemnika.
Właściwe użycie peklosoli zaczyna się przed wsypaniem jej do wody albo natarciem mięsa. Najpierw trzeba sprawdzić etykietę, skład, przeznaczenie i zalecenia producenta. Potem należy dobrać recepturę do konkretnego wyrobu. Następnie trzeba zadbać o świeże mięso, czyste naczynia, chłodne warunki i odpowiedni czas. Dopiero wtedy peklosól może spełnić swoje zadanie.
Warto także pamiętać, że po peklowaniu mięso zwykle wymaga odsączenia lub odcieknięcia z nadmiaru solanki. To szczególnie ważne przy metodzie mokrej. Dalsza obróbka zależy od receptury – mięso może być wędzone, parzone, pieczone albo suszone. Każdy z tych etapów ma własne zasady i wpływa na końcowe bezpieczeństwo produktu.
Sól do peklowania – jak wybierać produkt?
Najważniejsze jest to, aby produkt był opisany jako sól peklująca, sól do peklowania lub azotynowa sól peklująca i miał jasno podany skład. Dobrze, jeśli pochodzi od rozpoznawalnego producenta i jest przeznaczony do wyrobów mięsnych.
W przypadku produktu dostępnego w Solpack PRO mowa o soli azotynowej dostarczonej przez Grupę Ciech S.A., wytworzonej w oparciu o sól warzoną. Produkt jest przeznaczony do konserwowania wędlin i mięsa, utrwalania różowej barwy oraz przeciwdziałania rozwojowi bakterii. Taka informacja jest ważna, bo użytkownik wie, do czego produkt został przygotowany.
Nie warto zastępować peklosoli przypadkowymi mieszankami ani produktami, które nie są przeznaczone do żywności. W peklowaniu mięsa nie ma miejsca na skróty. To proces związany z bezpieczeństwem, dlatego produkt powinien być dobrany świadomie.
FAQ – najczęściej zadawane pytania o peklosól
Co to jest peklosól?
To mieszanka soli kuchennej z azotynem sodu, stosowana do peklowania mięsa i wędlin. Jej zadaniem jest konserwacja, ochrona przed bakteriami, utrwalenie różowej barwy oraz wpływ na smak wyrobów mięsnych. Nie jest przeznaczona do bezpośredniego spożycia.
Co zawiera peklosól?
Najczęściej około 99-99,5% soli kuchennej oraz około 0,5-1% azotynu sodu. W produktach przeznaczonych do domowego peklowania proporcje są kontrolowane, aby mieszanka była skuteczna i możliwa do bezpiecznego użycia zgodnie z recepturą.
Czym się różni peklosól od soli kuchennej?
Zwykła sól kuchenna służy do przyprawiania potraw, a peklosól do peklowania mięsa. Peklosól zawiera azotyn sodu, który hamuje rozwój niepożądanych bakterii i pomaga utrwalić różową barwę mięsa. Nie wolno używać jej jak zwykłej soli stołowej.
Co to jest sól peklowa i czy to to samo co peklosól?
To inna nazwa peklosoli. Określenia sól peklowa, sól peklująca, sól do peklowania i peklosól często są używane zamiennie. Przy zakupie zawsze trzeba jednak sprawdzić skład i przeznaczenie konkretnego produktu.
Czy sól do peklowania nadaje się do solenia dań?
Nie. Sól do peklowania nie nadaje się do bezpośredniego przyprawiania potraw. Nie należy dodawać jej do zupy, sosu, ziemniaków, jajek ani innych gotowych dań. To produkt przeznaczony do procesu peklowania mięsa.
Jaki jest typowy skład peklosoli?
Typowy skład peklosoli to sól kuchenna oraz azotyn sodu. Najczęściej sól stanowi zdecydowaną większość mieszanki, a azotyn sodu występuje w niewielkiej ilości. Jego zadaniem jest wspieranie konserwacji, ochrona przed bakteriami i utrwalanie barwy mięsa.
Czy peklosól chroni przed jadem kiełbasianym?
Peklosól pomaga ograniczać rozwój bakterii Clostridium botulinum, które mogą odpowiadać za botulizm, czyli zatrucie jadem kiełbasianym. Nie oznacza to jednak, że można pominąć higienę, świeżość mięsa, odpowiednią temperaturę i prawidłową obróbkę. Peklosól jest częścią procesu bezpieczeństwa, a nie jego jedynym elementem.
Czy można zrobić wędlinę bez peklosoli?
Można przygotować mięso z użyciem zwykłej soli, ale efekt będzie inny. Wyrób może mieć szarą barwę, krótszą trwałość i inny smak. Przy tradycyjnych wędlinach, szynkach, kiełbasach i wędzonkach peklosól jest stosowana właśnie dlatego, że daje efekt typowy dla wyrobów peklowanych i wspiera ochronę mikrobiologiczną.
Jak przechowywać peklosól?
Peklosól należy przechowywać w suchym pomieszczeniu, w szczelnym i wyraźnie oznaczonym opakowaniu. Nie powinna stać obok zwykłej soli w podobnym pojemniku, bo łatwo o pomyłkę. Najlepiej trzymać ją w oryginalnym opakowaniu i używać wyłącznie zgodnie z przeznaczeniem.
